به گزارش صدای مهندس، دوم اسفند ۱۴۰۴ و همزمان با هفته مهندس، روز «مهندس جوان» فرصتی شد برای گفتوگو با یکی از فعالان جوان حوزه مهندسی که مسیر حرفهای خود را با فراز و نشیبهای متعددی طی کرده است. مهندس فربد شاهورانی در این گفتوگو از روایت مهندس شدن، چالشهای ورود به بازار کار و واقعیتهای اقتصادی این حرفه سخن گفت و بر ضرورت آموزش عملی و کارآموزی پیش از ورود جدی به عرصه نظارت و اجرا تأکید کرد.
او در ابتدای سخنان خود با اشاره به شرایط اجتماعی این روزها، یاد و خاطره جانباختگان حوادث اخیر را گرامی داشت و برای خانوادههای آنان آرزوی صبر و آرامش کرد. سپس در پاسخ به سوالی درباره مسیر مهندس شدن خود، به سالهای نوجوانی بازگشت؛ دورانی که به گفته خودش علاقه چندانی به درس نداشت و بیشتر وقتش را صرف فعالیتهای دیگر میکرد.
شاهورانی که متولد دهه ۶۰ است، توضیح داد فضای آن سالها بهگونهای بود که انتخاب رشته تحصیلی بیش از آنکه بر اساس علاقه فردی باشد، تحت تأثیر تصمیم خانوادهها قرار میگرفت. او گفت در آن دوره معمولاً مسیرهای محدودی پیش روی دانشآموزان قرار داشت و همین موضوع سبب شد وارد رشته ریاضی فیزیک شود. به گفته وی، علاقه به مباحث فیزیکی باعث شد مسیر مهندسی را جدیتر دنبال کند و در نهایت رشته مهندسی مکانیک را برای ادامه تحصیل انتخاب کند.
در ادامه گفتوگو، وقتی از چالشهای مسیر مهندسی پرسیده شد، شاهورانی تأکید کرد که این حرفه از ابتدا با چالش گره خورده است. به گفته او، چالشها از همان روزهای نخست دانشگاه و حل مسائل پیچیده دروس تخصصی آغاز میشود و تا ورود به بازار کار ادامه پیدا میکند. او با اشاره به شرایط سالهای ابتدایی ورودش به بازار کار گفت یافتن شغل در حوزههای فنی همواره آسان نبوده و بهویژه در سالهایی که او فارغالتحصیل شد، فرصتهای شغلی بسیار محدود بود.
با این حال، به باور او مهمترین چالش نه کمبود کار، بلکه فاصله میان آموزش دانشگاهی و واقعیتهای اجرایی صنعت ساختمان است. شاهورانی توضیح داد که بسیاری از فارغالتحصیلان، حتی با داشتن مدرک کارشناسی ارشد، قبولی در آزمونهای حرفهای و دریافت پروانه اشتغال، هنگام ورود به پروژههای واقعی با خلأ تجربه عملی مواجه میشوند. او معتقد است دانشگاهها بیش از آنکه مهارتهای اجرایی را آموزش دهند، بر حل مسائل تئوریک تمرکز دارند و همین موضوع ضرورت کارآموزی جدی را دوچندان میکند.
در بخش دیگری از این گفتوگو، سوالی درباره نگاه او به آینده شغلی مهندسان جوان مطرح شد. شاهورانی در پاسخ، نگاه متفاوتی به مفهوم مهندسی ارائه کرد و گفت مهندسی پیش از آنکه یک شغل صرف باشد، یک علاقه و تعهد حرفهای است. به گفته او، فعالیت در حوزه نظارت و طراحی اگرچه اهمیت بالایی دارد، اما از نظر درآمدی همواره پاسخگوی انتظارات اقتصادی نیست و مهندسان جوان باید با شناخت دقیقتری از واقعیت بازار وارد این مسیر شوند.
او با اشاره به تعرفههای موجود و میزان ارجاع کار، تأکید کرد بسیاری از مهندسان با تصور درآمدهای بالا وارد این حرفه میشوند، اما پس از مدتی با محدودیتهای عملی آن مواجه میشوند. به همین دلیل توصیه کرد مهندسان در کنار فعالیت تخصصی خود، به دنبال مسیرهای مکمل درآمدی نیز باشند؛ مسیری که میتواند شامل آموزش، مشاوره یا فعالیت در حوزههای مرتبط دیگر باشد.
شاهورانی در پاسخ به پرسشی درباره احتمال انتخاب شغلی دیگر، گفت با وجود تمام دشواریها، همچنان مهندسی را انتخاب میکند، زیرا این مسیر را بر اساس علاقه دنبال کرده است. با این حال، تأکید کرد نگاه واقعبینانه به شرایط اقتصادی و حرفهای برای نسل جدید مهندسان ضروری است.
در بخش پایانی گفتوگو، او به مسئولیت سنگین مهندسان در قبال جان و مال مردم اشاره کرد و هشدار داد کوچکترین خطا در نظارت یا اجرا میتواند پیامدهای جدی و جبرانناپذیری به همراه داشته باشد. به اعتقاد شاهورانی، تقویت نظام کارآموزی و الزام به گذراندن دورههای عملی پیش از دریافت ارجاع کار، میتواند گامی مؤثر در افزایش کیفیت ساختوساز باشد.
وی با اشاره به برنامههای اخیر سازمان نظام مهندسی در زمینه اجرای دورههای کارآموزی، ابراز امیدواری کرد این روند در آینده به شکل الزامآور اجرا شود تا تمامی مهندسان پیش از ورود جدی به بازار، زیر نظر مهندسان باتجربه آموزش عملی ببینند.
گفتوگوی روز «مهندس جوان» با این تأکید به پایان رسید که مهندسی، علاوه بر دانش، نیازمند تجربه، مسئولیتپذیری و شناخت واقعیتهای بازار است؛ مسیری که اگرچه آسان نیست، اما برای کسانی که با علاقه آن را انتخاب میکنند، همچنان ارزش پیمودن دارد.
