جزیره کیش به عنوان یکی از قطبهای مهم ساختوساز و گردشگری کشور، روزهای پرالتهابی را پشت سر گذاشته است. وقوع دو درگیری پیاپی دوازده و چهل روزه، شریانهای حیاتی ورود مصالح و نیروی انسانی به این جزیره مرجانی را مسدود کرد و صنعت ساختمان آن را به حالت نیمهتعطیل درآورد. اکنون با گذشت حدود دو هفته از برقراری مجدد پروازها، سازندگان و کارگران در حال بازگشت به نگین خلیج فارس هستند؛ اما وابستگی صددرصدی پروژهها به واردات تجهیزات از سرزمین اصلی و سایه تهدیدات جدید، آینده این صنعت را با چالشهای جدی مواجه کرده است.
به گزارش صدای مهندس، رضا بابایی کارشناس عمران و فعال صنعت ساختمان که از سال ۱۳۸۷ تاکنون در پروژههای مختلف مشاوره و ساختوساز جزیره کیش حضور داشته است، در گفتگویی به تشریح وضعیت وخیم پروژههای عمرانی در ماههای اخیر پرداخت. وی در ابتدای این مصاحبه با اشاره به تبعات جنگ دوازده روزه اظهار داشت که اگرچه در آن مقطع اتفاق و آسیب مستقیمی متوجه خود جزیره نشد، اما بازگشت شرایط به روال عادی و جبران تبعات روانی و لجستیکی آن حدود سه تا چهار ماه زمان برد.
این فعال صنعت ساختمان در ادامه افزود که با آغاز جنگ چهل روزه، شرایط به مراتب پیچیدهتر شد. توقف کامل پروازها و قطع تردد مسیرهای دریایی باعث شد تا روند ورود متریال ساختمانی به جزیره کاملاً متوقف شود. به گفته وی، در پی این اتفاقات، نیروهای کار، پیمانکاران و مهندسان فعال نیز کیش را ترک کرده و به شهرهای خود بازگشتند که این موضوع به کاهش شدید جمعیت ساکن و متوقف شدن چرخ پروژههای عمرانی منجر شد.
وی در توضیح وضعیت فعلی و تأثیر از سرگیری ترددها خاطرنشان کرد که از حدود ده الی دوازده روز پیش با فعال شدن مجدد خطوط هوایی، سازندگان و کارگران به تدریج در حال بازگشت به جزیره هستند. همچنین روند ورود مصالح ساختمانی نیز از حدود یک ماه و نیم پیش به صورت قطرهچکانی آغاز شده است، هرچند هنوز به ظرفیت کامل خود نرسیده و تأمین پایدار نیروی انسانی همچنان با دشواریهایی همراه است.
بابایی با تأکید بر موقعیت جغرافیایی خاص کیش و محاصره آن در میان آبها، وابستگی شدید جزیره به سرزمین اصلی را شرط اول صنعت ساختمان آن دانست. وی تصریح کرد که جزیره کیش هیچگونه مصالح بومی قابل استفادهای ندارد؛ حتی شن و ماسه موجود در آن به دلیل بافت مرجانی و آهکی برای ساختوساز غیرقابل استفاده است. از همین رو، تمام نیازهای پروژهها از جمله شن و ماسه به صورت ۵۰۰ تا هزار تنی از بنادر چارک و آفتاب، سیمان از کارخانههای استان هرمزگان و مقاطع فولادی از استانهای اصفهان و خوزستان تأمین شده و توسط ماشینهای کفی و لندینگکرافتها به داخل جزیره منتقل میشوند. به گفته وی، همین وابستگی صددرصدی لجستیکی باعث میشود تا در صورت تکرار درگیریها، مسیرهای دریایی مسدود شده و کار در جزیره دقیقاً مانند تجربه تلخ گذشته کاملاً متوقف شود.
این مهندس باسابقه در پایان صحبتهای خود با ابراز امیدواری برای استمرار صلح و آرامش در منطقه، تأکید کرد که اگر جزیره کیش بتواند دوباره به عنوان یکی از مقاصد اصلی گردشگری ایران به روزهای اوج خود بازگردد و توریستها را جذب کند، پتانسیل اقتصادی آن به قدری بالاست که میتواند معادل بودجه کل کشور برای اقتصاد ایران درآمدزایی و ثروتآفرینی داشته باشد.
